Highlights

De kunstcollectie van Hugo Voeten is een unieke combinatie van Belgische en internationale kunst. Op dit ogenblik telt ze meer dan 1700 items, verzameld over een tijdsspanne van meer dan 40 jaar, tentoongesteld voor het publiek op twee locaties – in de beeldentuin vlakbij Geel en in het Art Center Hugo Voeten, aan de oever van het Kempisch Kanaal in Herentals.

LÉON SPILLIAERT

Brug bij Zandvoorde, 1930, aquarel op papier, 48 x 60 cm

Als we spreken over Léon Spilliaert (Oostende, 1881 – Brussel, 1946) denken de meeste mensen aan zijn sombere tekeningen en schilderijen in tonen van grijs, blauw en zwart. Dat heeft ook een reden. Met deze werken verwierf hij immers bekendheid. De meeste mensen vergeten echter dat deze donkere, mysterieuze werken gemaakt werden in de eerste periode van zijn artistieke carrière. In zijn dertiger jaren veranderde Léon Spilliaert zijn kleurenpallet en begon frisse en levendige tinten te gebruiken alsof hij meer expressie wilde brengen in zijn werk. Zijn later werk Brug bij Zandvoorde (1930) is hiervan een goed voorbeeld.

Léon Spilliaert was een autodidact. Hij begon zijn opleiding in de Academie maar reeds in zijn eerste jaar koos hij voor een persoonlijke aanpak. In zekere zin werd het leven van Spilliaert gedomineerd door zijn eenzaamheid. Hij voer een eigen artistieke koers en paste moeilijk in een bepaalde stijl of groep kunstenaars. Hij maakte gebruik van verschillende technieken in zijn werk zoals Indische inkt, krijt, aquarel, gouache en pastel op karton of papier. Zo ontstonden zijn mysterieuze werken gehuld in een mystisch licht. In zijn pastels gebruikt hij soms slechts een deel van het papier. Met weinig middelen weet hij een beklemmende sfeer op te roepen.

Oostende was de geboortestad van Léon Spilliaert. Evenals Ensor en Permeke had hij een speciale band met de Noordzee. Hij had de gewoonte rond te wandelen in Oostende langs de zee daar hij last had van slapeloosheid. In zijn jonge jaren ontwikkelde Oostende zich tot de 'Koningin der badsteden'. Tijdens de Belle Epoque vertoefden leden van de beau-monde, zoals Leopold II, graag in Oostende. Vele Engelse en Russische aristocraten kozen deze kuststad als hun favoriete badplaats om te relaxen en te genieten van de zee. Hun frivole levensstijl maakte weinig indruk op Spilliaert. De melancholische nasleep , wanneer de gasten weer vertrokken waren en de stad verlaten achterbleef, maakte wel indruk op de kunstenaar. Dingen die hij in zijn directe omgeving zag inspireerden hem: de kleuren van de zee, mensen die wandelden op de dijk, een vuurtoren, landschappen, zeilboten in de haven, een brug in de omgeving van Oostende.

Wanneer we kijken naar Brug bij Zandvoorde bijvoorbeeld, zien we een kleurrijk werk met felle tinten van geel en oranje. Voor de compositie gebruikte Spilliaert een soort verwrongen perspectief alsof hij op het dak van een gebouw staat of neerkijkt vanuit de lucht. Deze twee aspecten, kleuren en perspectief, evoceren een zekere mystische, nostalgische sfeer.

Tekst (Engels): Lisa van Gerven

Vertaling (Nederlands): Myriam Geurts