Highlights

De kunstcollectie van Hugo Voeten is een unieke combinatie van Belgische en internationale kunst. Op dit ogenblik telt ze meer dan 1700 items, verzameld over een tijdsspanne van meer dan 40 jaar, tentoongesteld voor het publiek op twee locaties – in de beeldentuin vlakbij Geel en in het Art Center Hugo Voeten, aan de oever van het Kempisch Kanaal in Herentals.

ROBERT BOSISIO

Lips, 2014, olie op doek, 181 X 271 CM

Head, 2008-2009, olie op doek, 197 X 140 CM

Van de reële vormende kunst naar een surrealistische wereld of de grenzen van het schilderdoek binnen een oneindige ruimte. Head (2008-2009) en Lips (2014) van Robert Bosisio doen ons even wegdromen in de bedrieglijke oneindigheid van de dingen. Met zijn sfumato-techniek zorgt hij voor een ongrijpbare, maar intrigerende figuratie wanneer u voldoende afstand neemt.


Het is best moeilijk de wereld en de werken van Bosisio te benaderen of te begrijpen vanuit een klassieke analyse. Als geen ander beheerst hij de kunst van de suggestie in een wereld die verdwijnt in het ijle. Gedurende het voorbije decennium heeft hij de vertrouwde wegen verlaten om zichzelf en zijn kunst verder te vormen en te ontwikkelen. Vertrokken vanuit vaste grafische structuren is hij beland in een universum vol dagdromen waar alle tastbare sporen van verf en penseel vervluchten en vervagen.


Zijn vroegere werken kenmerkten zich door een compacte en stevige opbouw. In die stevige muren en open deuren ontdekken we een toegang naar een mogelijke geheimzinnige tweede wereld. Voorbij, naast en boven het tastbare en het zichtbare vermoeden we een wonderlijke en bevreemdende werkelijkheid. Ongrijpbaar en daarom beangstigend. Onduidelijk en daarom ook vol mysterie. Vol vrees blikken we in deze ruimtes waarin geen klare lijnen bestaan en waarvoor we dus geen heldere woorden hebben.
Pas nu begrijpen we de codes die de kunstenaar reeds vastlegde in zijn eerdere werken. Zijn meest recente schilderijen verklikken ons de onvermoede geheimtaal die vroeger reeds aanwezig was. Latent en misschien wel onbewust, maar toch onloochenbaar. In de nieuwe onderwerpen zoals lippen of een gezicht zien we geen echte wereld meer, maar een vage beschrijving van een droom vol weemoedige en naamloze figuren die doelloos ronddwalen in een onwezenlijk heelal. In deze nieuwe dimensie vervagen en verkleuren alle lijnen tot een ijle dunne stof. En wanneer het uiterlijke aangevreten is door tijd en ruimte blijft ons enkel nog de ziel.


Bij Bosisio is de ruimte versplinterd en bestaan er geen kanten of boorden meer. Zo worden wij toeschouwers als het ware opgezogen in de duistere tunnel der oneindigheid. In zijn zoektocht naar de betekenis van de ons omringende wereld, verbindt Bosisio zijn grondige plastische vorming met verdiepende filosofische beschouwingen. Hier staan we eens te meer voor de confrontatie van de materie en de geest, het aardse en de psyche. En toch zweven we hier niet in het ontastbare, maar zien en voelen we wel degelijk de kracht van het penseel, en de textuur van de verf en het doek. Roberto Bosisio is geen goochelaar die ons een toverwereld voorspiegelt, maar veel meer een humanist die zijn vragen en zijn twijfels voorlegt over de menselijke ziel, de gevoelens, en de geest. In deze heel eigen wereld loodsen de uitgeveegde lijnen ons door het ongekende.


Kijken naar Roberto Bosisio is tegelijkertijd eenvoudig en complex, intiem en extrovert. Met een knipoog naar de sfumato technieken die de kunstenaar beheerst en overneemt op eigen wijze. De humane en plastische vorming van de klassieke renaissance leermeesters verbindt zich met een eigen resolute moderniteit. Hierin het bijna onmogelijke evenwicht vinden en ook kunnen weergeven is de unieke krachttoer van Roberto Bosisio. Wegdromend in de bedrieglijke oneindigheid van de ongrijpbare ruimte, staren wij naar de poëtische schoonheid van een vergane en vervlogen wereld. Een universum dat wij later en heel ver weg misschien ooit wel zullen weervinden.