Highlights

Collection Hugo Voeten telt ongeveer 2000 stukken verzameld over een tijdsspanne van meer dan 40 jaar. Ze omvat eigenzinnige keuzes uit de moderne kunst gaande van Jules Schmalzigaug, Constant Permeke, Léon Spilliaert tot Frans Masereel. Ze bevat bovendien topstukken uit de hedendaagse kunst. Denk hierbij aan Christo & Jeanne-Claude, Paul Pfeiffer, Vanessa Beecroft, Sophie Calle, Marlène Dumas en Mircea Cantor of werk van Belgische kunstenaars zoals Jef Geys, Wim Delvoye, Walter Swennen, Jan Van Imschoot en Thierry De Cordier. Een bijzondere plaats is tot slot gereserveerd voor Bulgaarse kunst uit de tweede helft van de vorige eeuw.

De verzameling bevindt zich in het Art Center in Herentals en de Beeldentuin in Geel. Het zijn stuk voor stuk unieke omgevingen voor unieke kunst in het groene hart van de Antwerpse Kempen. De twee locaties herbergen de privécollectie van ondernemer Hugo Voeten (1940–2017). Hij was een gepassioneerd kunstverzamelaar met een eclectische smaak. Geniet hiernaast van enkele hoogtepunten uit Collection Hugo Voeten en kom binnenkort eens op bezoek. Tot dan!

Nedko Solakov

My Life, 1990, acrylverf, olieverf, potlood, PVC, staal, brons, aluminium op hout

Nedko Solakov (°1957, Cherven Briag, Bulgarije) wordt gezien als één van de internationaal meest gekende Bulgaarse kunstenaars vandaag de dag. Hij is al meer dan dertig jaar actief als kunstenaar, en heeft reeds een indrukwekkend oeuvre kunnen opbouwen. Nedko Solakov genoot een klassieke opleiding in het muurschilderen aan de Kunstacademie van Sofia. Zijn uiteindelijk werk is eerder conceptueel van aard. Hij werkt interdisciplinair en maakt vooral tekeningen, schilderijen, videowerken en installaties, maar steeds dragen ze een zekere absurde atmosfeer uit. Dit, doordat in zijn meeste werken fictieve, gevatte en humoristische teksten zijn opgenomen.

My Life, gemaakt in 1990, neemt een speciale plaats in binnen het oeuvre van Nedko Solakov. Hij maakte dit werk tijdens een eerder moeilijke periode in zijn leven: het communistische regime was juist gevallen en alles veranderde in korte tijd. Voor de val van de Berlijnse muur was Solakov betrokken bij de Bulgaarse Geheime dienst. Nu moest hij een manier vinden om deze donkere vlek op zijn ziel een plaats te geven.

Zoals je kunt zien op de foto, bestaat het werk My Life uit vijf panelen. Het doet denken aan vijf grafstenen. Moeten we het werk interpreteren als een bevragen van Solakovs politiek verleden? De woorden Mijn en Leven staan geschreven in het Bulgaars op het tweede en vierde paneel. De andere panelen leiden ons van zijn kindertijd, doorheen het communistische regime (met de uitbeelding van bijvoorbeeld oude krantenknipsel van Soviet tijdschriften, een afbeelding van Lenin achter zijn bureau en een socialistische coöperatieve tuin) naar zijn kunstpraktijk en het statement I am Guilty (Ik ben Schuldig). Het laatste paneel bestaat uit tekeningen van zijn kinderen Vesselina en Dimitar. Hun namen staan geschreven in het Bulgaars, naast de woorden Good luck (Veel geluk), waarmee Nedko Solakov hen al het beste in de wereld toewenst.

Er wordt wel eens gezegd dat kunst een spiegel is voor de maatschappij. Niets is meer waar voor de werken van Nedko Solakov. Door gebruik te maken van eindeloze verhalen en beelden, wist Solakov op een indirecte manier het regime te bekritiseren. Na de val van het communisme, bleef hij twijfelachtige praktijken uit de (kunst)wereld en (politieke) maatschappij in vraag stellen. En zelfs vandaag de dag, wanneer hij ons overweldigd met ironische en gevatte verhalen, reflecteert Nedko Solakov op verschillende aspecten uit ons leven.

Meer informatie over de kunstenaar op www.nedkosolakov.net.