Highlights

Collection Hugo Voeten telt ongeveer 2000 stukken verzameld over een tijdsspanne van meer dan 40 jaar. Ze omvat eigenzinnige keuzes uit de moderne kunst gaande van Jules Schmalzigaug, Constant Permeke, Léon Spilliaert tot Frans Masereel. Ze bevat bovendien topstukken uit de hedendaagse kunst. Denk hierbij aan Christo & Jeanne-Claude, Paul Pfeiffer, Vanessa Beecroft, Sophie Calle, Marlène Dumas en Mircea Cantor of werk van Belgische kunstenaars zoals Jef Geys, Wim Delvoye, Walter Swennen, Jan Van Imschoot en Thierry De Cordier. Een bijzondere plaats is tot slot gereserveerd voor Bulgaarse kunst uit de tweede helft van de vorige eeuw.

De verzameling bevindt zich in het Art Center in Herentals en de Beeldentuin in Geel. Het zijn stuk voor stuk unieke omgevingen voor unieke kunst in het groene hart van de Antwerpse Kempen. De twee locaties herbergen de privécollectie van ondernemer Hugo Voeten (1940–2017). Hij was een gepassioneerd kunstverzamelaar met een eclectische smaak. Geniet hiernaast van enkele hoogtepunten uit Collection Hugo Voeten en kom binnenkort eens op bezoek. Tot dan!

Marina Marinova

Lulin District, 2005, olieverf op doek

Lulin district is een monumentaal schilderij van de kunstenaar Marina Marinova. Het is één van de grootste schilderijen in een serie werken rond Lulin, het omvangrijkste wooncomplex van Sofia. Genoemd naar de naburige Lulin Berg is het bekend omdat het een 'betonnen jungle' is, een erfenis van de communistische stedelijke cultuur. Momenteel wonen er 240 000 mensen in de hoge, grijze betonnen blokken, verdeeld in heel kleine appartementen. De bewoners van het district beschikken over een zeer beperkte persoonlijke ruimte zodat de was vaak op de balkonnetjes te drogen hangt.

Marinova, geboren in 1978, behoort tot een nieuwe generatie Bulgaarse kunstenaars die aandacht schenken aan de erfenis van de communistische periode. Zij groeide op in Lulin. In één van de typische appartementen was gedurende drie jaar haar studio gevestigd terwijl ze werkte rond het thema urbanisatie. Terwijl de kunstenaar wandelde in de straten van Lulin of op haar balkon stond maakte ze honderden tekeningen en schetsen als voorbereiding van haar grote schilderijen op canvas. Voor de 'Lulin serie' ontwikkelde ze een specifieke techniek, gebaseerd op vele lagen verf en tekeningen die overeenstemmen met de structuur van deze speciale betonnen gebouwen.

Om de bouwwerken uit te beelden koos Marinova voor grijsachtige kleuren, niet alleen om te verwijzen naar het oorspronkelijk materiaal van de constructie maar ook om het totaal ontbreken van heldere kleuren tijdens het communisme te benadrukken. Zij integreerde ook teksten op sommige plaatsen van het schilderij door een techniek te ontwikkelen om de overtollige verf van haar schilderij te absorberen. Ze drukte er krantenpapier op waarvan soms teksten op het doek geprint werden. Het effect wordt bewust gebruikt om de relatie met de realiteit te versterken. Door het toevoegen van tekens, letters en woorden verwijst ze naar het gedoemde lot van de mensen die leven in Lulin.

De werken van Marinova's Lulin serie werden voor het eerst door het publiek gezien op haar solotentoonstelling in The Circle + gallery van Sofia in 2005: Lulin district, bl.906 B. De titel van het werk komt overeen met het adres van haar studio destijds. Tijdens zijn opening speech lichtte Svetlin Roussev (°1933) zijn beschouwing over de picturale prestatie van de kunstenaar als volgt toe : "De wereld van Marinova is streng en poëtisch en sluit meer aan bij de poëzie van Atanas Dalchev dan bij schilderkunst. Alledaagse tekens worden omgezet in een plastische vorm. Ze trekken de aandacht op het ontbreken van individualiteit in de stad vandaag de dag, op pijn, barmhartigheid en liefde".

Hugo Voeten bezocht de tentoonstelling tijdens één van zijn reizen naar Bulgarije en besloot enige tijd later het werk te kopen voor zijn private collectie. Reeds vanaf de opening van het Art Center in april 2012 is het schilderij permanent te zien.