Highlights

Collection Hugo Voeten telt ongeveer 2000 stukken verzameld over een tijdsspanne van meer dan 40 jaar. Ze omvat eigenzinnige keuzes uit de moderne kunst gaande van Jules Schmalzigaug, Constant Permeke, Léon Spilliaert tot Frans Masereel. Ze bevat bovendien topstukken uit de hedendaagse kunst. Denk hierbij aan Christo & Jeanne-Claude, Paul Pfeiffer, Vanessa Beecroft, Sophie Calle, Marlène Dumas en Mircea Cantor of werk van Belgische kunstenaars zoals Jef Geys, Wim Delvoye, Walter Swennen, Jan Van Imschoot en Thierry De Cordier. Een bijzondere plaats is tot slot gereserveerd voor Bulgaarse kunst uit de tweede helft van de vorige eeuw.

De verzameling bevindt zich in het Art Center in Herentals en de Beeldentuin in Geel. Het zijn stuk voor stuk unieke omgevingen voor unieke kunst in het groene hart van de Antwerpse Kempen. De twee locaties herbergen de privécollectie van ondernemer Hugo Voeten (1940–2017). Hij was een gepassioneerd kunstverzamelaar met een eclectische smaak. Geniet hiernaast van enkele hoogtepunten uit Collection Hugo Voeten en kom binnenkort eens op bezoek. Tot dan!

ARNO BREKER

The Wounded, 1938, brons

Collection Hugo Voeten telt meer dan dertig werken van Duitse kunstenaar Arno Breker (1900-1991). Dit werk is zonder twijfel fascinerend. Arno Breker was een virtuoos portrettist en maakte bustes van nazileiders zoals Joseph Goebbels (1937) en Adolf Hitler (1938). Hij portretteerde ook kunstenaars en politici zoals Otto Dix (1926), Jean Cocteau (1963), Salvador Dali (1974/75) en Leopold Sedar Senghor (1978).


Voor 'De Gewonde' gebruikte Arno Breker een foto van de Franse wielrennen André Leducq die hij in Franse krant vond. Leducq was een van de topfavorieten van de Tour de France. Hij maakte echter onverwacht een val bij de afdaling van de beroemde Col du Galibier in 1930. De krantenfoto toont Leducq in zijn sportoutfit terwijl hij zijn lot beklaagd. Toch won hij de Tour de France dat jaar wat de kracht van zijn motivatie toont. Voor 'De Gewonde' gebruikt Arno Breker de pose van André Leducq. Hij geeft hem weer als een naakte man in de houding van het beroemde werk 'De Denker' van Auguste Rodin.


Oorspronkelijk was dit beeldhouwwerk onderdeel van een monumentale sculptuur van Apollo en zijn quadriga met vier mannelijke figuren. De groep was bedoeld om de hoofdrotonde van het nieuwe Berlijn te bemannen naar een concept van architect Albert Speer, maar werd nooit gerealiseerd. Het complexe iconografische programma was bedoeld om het begin van een nieuw nationaal-socialistisch tijdperk te bejubelen. In een boek dat Charles Despiau in 1942 publiceerde voor een solotentoonstelling van Arno Breker in Parijs, heet dit beeldhouwwerk 'De gewonde soldaat'. Toch zijn er geen verwondingen te zien op het gespierde en perfect gevormde lichaam van 'De Gewonde'. Enkel de aanwezigheid van een hoofdband kan wijzen op een fysieke verwonding en is meer waarschijnlijk een psychologische verwonding. Het beeldhouwwerk is hierdoor een allegorie van Duitsland dat de macht wilt herstellen na de vernederende nederlaag van de Eerste Wereldoorlog. Hoewel Arno Breker 'De Gewonde' voor een publiek en allegorisch monument bedacht, kreeg zijn sculptuur een specifieke identiteit. Hoewel de kijker de gelaatsexpressie van 'De Gewonde' niet ziet, gaf Arno Breker hem het gezicht van de Franse wielrenner. Enkele jaren nadien maakte hij zelfs een apart beeldhouwwerk bij wijze van portret: het hoofd van 'De Gewonde' in één editie. Dit werk maakt eveneens deel uit van Collection Hugo Voeten en functioneert als autonoom portret van Leducq. Zo bracht Arno Breker een ode aan de sportman waarmee hij tot in de late jaren 1960 volgens verschillende bronnen in contact bleef.